soft soft softer
soft soft softer eksploruje przyjemność i radość jako zjawiska relacyjne i kontekstowe - wytwarzane pomiędzy ciałami, spojrzeniami i normami społecznymi. Punktem wyjścia projektu jest pytanie o to, w jaki sposób przyjemność staje się widzialna, negocjowana lub problematyczna w zależności od układu ciał, ról oraz kulturowych oczekiwań.
Praca przygląda się także mechanizmom widzialności: kto ma prawo patrzeć, kto może być oglądany i jak sam akt obserwacji współtworzy relacje władzy i ekspozycji. Stambuł - miejsce powstawania projektu - stanowi naturalny kontekst dla sposobów organizowania relacji między ciałami, uwagą i obecnością.
Zapraszamy widzów na wydarzenie jako aktywnych uczestników - współtwórców dynamiki patrzenia, bycia widzianym i wspólnego negocjowania przyjemności.
choreografia Omar Karabulut
performans Aslı Bostancı, Melih Kıraç, Omar Karabulut
zdjęcia Ayten Çelik
podziękowania Mimar Sinan Fine Arts University Modern Dance Department, Çıplak Ayaklar, Tuğçe Ulugün Tuna, Aslı Öztürk
28.02.2026 17:00 oraz 20:00 Çıplak Ayaklar Studio
Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (NextGenerationEU).
•

Rezydencja artystyczna w Stambule
W ramach projektu stypendialnego KPO zrealizowałem rezydencję artystyczną pod hasłem „odkrywanie poprzez wspólne tworzenie”. Jej głównym celem było eksplorowanie kultury tureckiej oraz stopniowe poznawanie siebie nawzajem - kim jesteśmy, jakie mamy doświadczenia i wrażliwości - a także konfrontowanie i splatanie tradycji polskiej i tureckiej. Ważnym elementem była wymiana praktyk artystycznych oraz systematyczna dokumentacja procesu, traktowana nie tylko jako zapis, lecz także jako część samej praktyki twórczej.
Źródłem inspiracji była pamięć indywidualnych relacji z tańcem i ruchem, a także kontakt z tańcem tradycyjnym, który wprowadzał kontekst kulturowy. Istotnym polem spotkania okazały się nasze indywidualne praktyki artystyczne oraz różne perspektywy rozumienia ruchu i jego pochodzenia. Rezydencja stała się dzięki temu nie tylko przestrzenią spotkania i dialogu, lecz także laboratorium, w którym wspólne praktyki pozwoliły na pogłębione badanie tożsamości, tradycji i możliwości współtworzenia.
rezydenci Aslı Bostancı, Melih Kıraç, Omar Karabulut
Podziękowania za wsparcie kieruję do prof. dr Tuğçe Ulugün Tuna, Mimar Sinan Fine Arts University, Akbank Sanat
Stambuł/ Turcja Grudzień 2024
•

Scoria
Praca zgłębia temat ciemności jako przestrzeni akceptacji, bliskości i transformacji. Ludzkie i nieludzkie formy przenikają się, ukazując mrok jako źródło odwagi, siły oraz nowego spojrzenia na rzeczywistość. To podróż, w której ciemność przestaje być jedynie brakiem światła, stając się polem nowych odkryć i zrozumienia. Scoria, jako pozostałość po wulkanicznych erupcjach, symbolizuje proces przemiany. W twórczej, ruchowej eksploracji to właśnie procesy wulkaniczne były inspiracją do odkrywania i zgłębiania relacji w obszarze ciemności
choreografia Omar Karabulut
kreacja i performans Maja Gajzmer, Kinga Łotysz, Lidia Zygadło
asystentka choreografa Marcelina Jasińska
muzyka Maciej Henel-Celis
reżyseria światła Michał Wawrzyniak
produkcja ARToffNIA Dance and Art Foundation
premiera 23 Październik 2024, Teatr Stefana Jaracza w Olsztynie
•

Rezydencja choreograficzna w Węgorzewskim Centrum Kultury
Rezydencja choreograficzna była podróżą w świat współbycia i dialogu z materią wody i jej różnymi stanami skupienia. Przez tydzień podążaliśmy za własnymi potrzebami, wspólnie eksplorując dynamikę pracy z obiektami, dzieliliśmy się strategiami choreograficznymi i ruchowymi. Jednocześnie odkrywaliśmy nowe kierunki i potencjały dalszej pracy.. Nie był to proces „obserwowania z zewnątrz”, ale zanurzenie się w choreograficznej symbiozie
Rezydencja choreograficzna została zrealizowana w Węgorzewskim Centrum Kultury dzięki Przestrzeniom Sztuki Taniec w Białymstoku.
rezydenci Katarzyna Kania, Omar Karabulut
Węgorzewo/ Polska, Wrzesień 2024
•

Na tej stronie prezentowane są działania Omara od początku 2024 roku, ukazujące kierunek aktualnych poszukiwań artystycznych. Wcześniej rozwijał się przede wszystkim jako tancerz, współpracując z Jackiem Łumińskim przy spektaklach Przejścia, CPH4 i Wrócę tu po swoje serce, oraz z Maciejem Kuźmińskim w produkcjach Plateau, horyzont zdarzeń - nagrodzonym podczas Rotterdam International Duet Choreography Competition i Every Minute Motherland. Równolegle współtworzył Vagabond Physical Collective, z którym zrealizował spektakle Lorem Ipsum, Koncert żałobny na sześciu tancerzy oraz Co tu tak dudni?. Jego pierwsza praca solowa, Terminal B, została uhonorowana I nagrodą w konkursie choreograficznym 3...2...1...Taniec! podczas Krakowskiego Festiwalu Tańca, stając się początkiem jego autorskiej drogi. Od tego czasu rozwija swoje działania choreograficzne. Realizował zarówno produkcje, jak i autorskie projekty w ramach programu Przestrzenie Sztuki Taniec w Katowicach, a także pracując w Zakładzie Tańca Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, gdzie stworzył m.in. spektakl dyplomowy Low States.
•